जपानविरुद्धचा तो रोमांचक ५ षटकांचा सामना: भारतीय क्रिकेट चाहत्यांच्या काळजाचा ठोका चुकवणारी रात्र

भारत विरुद्ध जपान यांच्यातील ५ षटकांचा टी-२० सामना म्हणजे भारतीय क्रिकेट चाहत्यांच्या काळजाचा ठोका चुकवणारी रात्र ठरली…

पावसाचा खेळ आणि भारत विरुद्ध जपान सामना

सामन्याच्या सुरुवातीपासूनच पावसाची रिमझिम सुरू होती. हवामानाच्या प्रतिकूल परिस्थितीमुळे मैदानावर सामना पूर्ण होणार की नाही, याबद्दल शंका उपस्थित केली जात होती. अखेर पंचांनी परिस्थितीचा आढावा घेत सामना दोन्ही बाजूने ५-५ षटकांचा करण्याचा निर्णय घेतला.

टी-२० प्रकारात आधीच वेगवान खेळ पाहायला मिळतो, त्यात ५ षटकांचा सामना म्हणजे पहिल्या चेंडूपासून चौकार-षटकारांची आतषबाजी अपेक्षित असते. त्यामुळे क्रीडाप्रेमींची उत्सुकता शिगेला पोहोचली होती. ५ षटकांच्या या रचनेमध्ये रणनीती आखायला वेळ नसतो; प्रत्येक चेंडूवर निर्णय घ्यावे लागतात आणि एक छोटीशी चूक पूर्ण सामन्याचे चित्र बदलू शकते.

भारताची फलंदाजी: जपानची अनपेक्षित शिस्तबद्ध गोलंदाजी

नाणेफेक जिंकून प्रथम फलंदाजीसाठी उतरलेल्या भारतीय संघाची सुरुवात अपेक्षेप्रमाणे आक्रमक झाली नाही. श्रेयस अय्यरने भारतीय डावाला सावरण्याचा आणि धावगती वाढवण्याचा प्रयत्न केला. त्याने संयमी पण आक्रमक खेळी करत संघासाठी सर्वाधिक १६ धावांचे योगदान दिले.

पण खरी नवलाई ठरली ती जपानची गोलंदाजी! आंतरराष्ट्रीय स्तरावर फारसा अनुभव नसतानाही जपानच्या गोलंदाजांनी अत्यंत अचूक टप्प्यावर मारा केला. भारतीय फलंदाजांना मोठे फटके खेळण्यापासून रोखण्यात त्यांना यश आले. ५ षटकांच्या समाप्तीनंतर भारताला ४ गडी गमावून ३२ धावांपर्यंतच मजल मारता आली. ३३ धावांचे लक्ष्य टी-२० मध्ये लहान वाटू शकते, पण ५ षटकांच्या सामन्यात ६ पेक्षा जास्त सरासरी राखणेही आव्हानात्मक असते.

जपानचा पलटवार: विजयाच्या उंबरठ्यापर्यंतचा प्रवास

३३ धावांच्या आव्हानाचा पाठलाग करताना जपानचा संघ दबावाखाली येईल, असा सर्वांचा अंदाज होता. मात्र, जपानी फलंदाजांनी मैदानावर उतरताच अतिशय सकारात्मक आणि निडर खेळ दाखवला. भारतीय गोलंदाजांच्या भेदक माराविरुद्ध त्यांनी न डगमगता फटकेबाजी केली.

भारतीय संघाच्या फिरकीपटूंनी आणि वेगवान गोलंदाजांनी धावा रोखण्याचा प्रयत्न केला. भारताकडून वॉशिंग्टन सुंदरने टिच्चून गोलंदाजी करत २ महत्त्वाचे बळी घेतले. तरीही जपानच्या फलंदाजांनी आपली धावगती टिकवून ठेवली आणि सामन्यावरील आपली पकड ढिली होऊ दिली नाही. सामना हळूहळू अशा वळणावर आला जिथे कोणत्याही चेंडूवर विजय कोणाच्याही बाजूने झुकू शकत होता.

शेवटच्या षटकातील थरार आणि अक्षर पटेलची किमया

सामना जेव्हा शेवटच्या षटकात पोहोचला, तेव्हा जपानला विजयासाठी अवघ्या ८ धावांची गरज होती. क्रीडांगणावर आणि टीव्ही संचासमोर बसलेल्या प्रत्येक भारतीय चाहत्याच्या काळजाचा ठोका चुकला होता. ५ षटकांच्या सामन्यात शेवटच्या ६ चेंडूंत ८ धावा करणे अजिबात कठीण मानले जात नाही.

अशा अत्यंत तणावपूर्ण परिस्थितीत कर्णधाराने चेंडू अनुभवी अष्टपैलू अक्षर पटेलच्या हाती सोपवला. अक्षरने दाखवलेला अनुभव आणि संयम वाखाणण्याजोगा होता. त्याने आपल्या षटकातील चेंडूंच्या वेगात आणि टप्प्यात अतिशय हुशारीने बदल केले. जपानच्या फलंदाजांना मोकळेपणाने बॅट फिरवू न देता त्याने त्यांना पूर्णपणे बांधून ठेवले.

शेवटच्या षटकात अक्षरने केवळ ५ धावा दिल्या. जपानचा संघ ५ षटकांत ३ बाद ३० धावांपर्यंतच पोहोचू शकला आणि भारताने हा सामना अवघ्या २ धावांनी अत्यंत निसटता जिंकला.

या सामन्यातून काय शिकायला मिळाले?

हा ५ षटकांचा सामना केवळ एका विजयापुरता मर्यादित नव्हता, तर याने क्रिकेट जगताला काही महत्त्वाचे संदेश दिले:

• क्रिकेटमधील नवोदित संघांची प्रगती: जपानसारख्या संघाने दाखवलेली कामगिरी हे सिद्ध करते की असोसिएट राष्ट्रांमध्ये क्रिकेटचा दर्जा वेगाने उंचावत आहे.
• कमी षटकांच्या सामन्यांतील अनिश्चितता: सामना जितका लहान, तितकी मोठ्या आणि लहान संघांमधील अंतराची दरी कमी होते.
• दबावाखालील कामगिरी: कठीण प्रसंगात संयम न गमावता कशी कामगिरी करावी, याचे उत्तम उदाहरण अक्षर पटेल आणि वॉशिंग्टन सुंदर यांनी सादर केले.

हा सामना क्रिकेटच्या इतिहासात नेहमीच आठवणीत राहील. भारताला विजय मिळाला असला, तरी प्रेक्षकांची मने मात्र जपानच्या त्या जिद्दी आणि लढाऊ संघाने जिंकली. पावसाच्या साक्षीने खेळला गेलेला हा ५ षटकांचा थरार प्रत्येक क्रिकेटप्रेमीच्या स्मरणात दीर्घकाळ कायम राहील.